Prawo PL - Profesjonalny portal prawny

Wyższe emerytury dla represjonowanych w czasach PRL

Na ostatnim posiedzeniu sejm przyjął nowelizację ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dotyczącą działaczy opozycji demokratycznej, którzy z powodu represji politycznych nie mogli podejmować pracy w latach 1956-89.

 

Okresy składkowe i nieskładkowe

Nowelizacja wprowadza do ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.) nową kategorię okresów składkowych: „niewykonywania pracy po dniu 31 grudnia 1956 r. a przed dniem 4 czerwca 1989 r., na skutek stosowania represji politycznych”.

Przyjęte uregulowanie ma stanowić zadośćuczynienie krzywdom doznanym przez ofiary represji politycznych PRL, do których należało zwalnianie z pracy działaczy opozycyjnych i stosowanie szykan polegających na odmowie zatrudnienia.

Dotychczas okresy pozostawania bez pracy przez opozycjonistów były uznawane za tzw. okresy nieskładkowe. Dodatkowo przy obliczaniu stażu ubezpieczeniowego pod uwagę brano maksymalnie 5 lat bez pracy. Ustawa wprowadza, dla określonego kręgu podmiotów, nową kategorię okresów składkowych, nie przewidując ustawowego ograniczenia wysokości ich zaliczania do stażu ubezpieczeniowego. W uregulowaniu dotyczącym okresów nieskładkowych znosi kategorię określoną jako „niewykonywanie pracy w okresie przed dniem 4 czerwca 1989 r. na skutek represji politycznych, nie więcej jednak niż 5 lat”.

Uznawanie okresów pozostawania bez pracy za tzw. okresy składkowe wpłynie na wysokość emerytur opozycjonistów. Proponowana zmiana zmierza w kierunku przyjętego w ustawie i funkcjonującego od 1999 r. uregulowania dowartościowującego niektóre okresy niepozostawania w zatrudnieniu, rozszerzając kategorię okresów składkowych bez opłaconej składki.

Drugie podejście

Omawiany projekt nowelizacji ustawy o emeryturach i rentach z FUS został przygotowany przez senatorów na podstawie petycji indywidualnej, wniesionej przez Stanisława Sz. (P8–09/12), przy czym zakres czasowy niewykonywania pracy autor petycji określił jako lata 1981–1989.

W ubiegłej kadencji senatu przyjęto projekt inicjatywy ustawodawczej, którego cel i kształt był tożsamy z obecnym projektem (dotyczył lat 1956–1989). Sejm rozpoczął nad nim prace, jednak z powodu upływu kadencji proces legislacyjny nie został ukończony. Zasada dyskontynuacji prac legislacyjnych powoduje, że pace nad nowelizacją ustawy trzeba rozpocząć od początku. Wobec tego wspomniana petycja Stanisława Sz. wpłynęła do senatu na początku nowej kadencji − w grudniu 2011 r.

W przekonaniu projektodawców poniesione przez działaczy opozycji straty zarówno materialne, jak i niematerialne (dotyczące sytuacji osobistej, rodzinnej i społecznej) są nie do zrekompensowania, a proponowane uregulowania czynią to w stopniu nieporównywalnym do rzeczywistych skutków, zmierzają jednak w kierunku lepszej realizacji zasady sprawiedliwości społecznej w sferze ubezpieczeń społecznych.

Dokumenty albo zeznania świadków

Nowelizacja przewiduje, że osoby chcące skorzystać z nowych rozwiązań będą musiały przedstawić dokumenty albo przywołać zeznania świadków potwierdzające prawo do innego obliczenia składek na ubezpieczenie społeczne. Dowody te będą oceniane przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zgodnie z przepisami o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Pierwsze czytanie projektu przeprowadzono 9 października 2013 r. w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, natomiast drugie 20 listopada 2013 r. Teraz ustawa trafi do Senatu.

B. Opar
Źródło: www.rcl.gov.pl

Wszystkie prawa zastrzeżone © GCP Instytut Doskonalenia Wiedzy Prawno - Ekonomicznej 2013

Top Desktop version